Ενα μυθο θα σας πω...

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ; Στην πραγματικότητα ξέρετε τα αστέρια; Εκατομμύρια αστέρια στον ουρανό υπήρξαν. Αστέρια όλων των χρωμάτων: ασημενια, πράσινα, χρυσά, λευκα, κόκκινα και μπλε. Μια ημέρα ανήσυχα, πλησίασαν το Θεό και είπαν: Θεε μας, θα επιθυμούσαμε να ζήσουμε στη γη, μεταξύ των ανθρωπων. Ετσι θα γίνει, αποκρίθηκε ο κύριος. Θα προφυλαξω όλα τα μικρα ετσι ωστε να μπορεσουν να χαμηλώσουν στη γη. Λενε οτι εκείνη την νύχτα, επεσε μια όμορφη βροχή αστεριών. Κάποια καθισαν στους πύργους των εκκλησιών, άλλα πήγαν να παίξουν μαζί με τις πυγολαμπιδες, άλλα αναμίχθηκαν με τα παιχνίδια των παιδιών και η γη ήταν φωτισμένη θαυμάσια. Αλλά με το περασμα του χρόνου, τα αστέρια θελησαν να αφήσουν τους ανθρωπους και να επιστρέψουν στον ουρανό, αφήνοντας τη σκοτεινή και λυπημένη γη. Γιατι θελετε να επιστρεψετε ρωτησε ο Θεός,στον ουρανο;Κυριε,δεν ειμαστε δυνατά,δεν μπορουμε να παραμεινουμε στη γη. Εκεί υπάρχει πολλή δυστυχία και βία, πολλή κακία, πολλή αδικία
Και ο κύριος είπε στα αστερια: -Φυσικα! Η θέση σας είναι εδώ στον ουρανό. Η γη είναι η θέση του παροδικού,του τίποτα,είναι μπερδεμένη, αυτή που πεθαίνει,εκει που τιποτα δεν είναι τέλειο. Ο ουρανός είναι η θέση της τελειότητας, το αμετάβλητο πράγμα, το αιώνιο πράγμα, όπου τίποτα δεν χάνεται. Αφότου έφθασαν όλα τα αστέρια και ελέγχοντας τον αριθμό τους, ο Θεός μίλησε πάλι: Λειπει ένα αστέρι.Φαινεται ότι χάθηκε με καποιον τρόπο. Ένας άγγελος αποκριθηκε λοιπον :Οχι,Κυριε.Ενα αστέρι θελει να παραμείνει αναμεσα στους ανθρωπους. Ανακάλυψε ότι η θέση του είναι ακριβώς όπου υπάρχει η ατέλεια,εκει πού υπαρχουν όρια, όπου τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά, πού είναι πάλη και πόνος. Ποιο από το αστέρια είναι αυτό; ρωτησε ο Θεος.Είναι το αστερι της ελπίδας. Το πράσινο αστέρι. Το μόνο αστέρι με αυτο το χρώμα. Και όταν πρόσεξαν τη γη, το αστέρι δεν ήταν μονο. Η γη ήταν πάλι φωτισμένη επειδή υπήρξε ένα πράσινο αστέρι στην καρδιά κάθε ανθρωπου. Επειδή το μόνο συναίσθημα που το άτομο πρέπει να έχει και ο Θεός δεν απαιτεί είναι η ελπίδα. Ο Θεός ξέρει ήδη το μέλλον και η ελπίδα είναι του ανθρώπου, αυτου που είναι μπερδεμένος, αυτου που δεν είναι τέλειος, αυτου δεν ξέρει το μέλλον.