η εξεταστικη βλαπτει σοβαρα την υγεια..
Μα τι εχω παθει φετος;Ειναι η πρωτη φορα στη ζωη μου που νιωθω ετσι.Δε θελω να διαβασω,δε θελω να μπω στην αιθουσα να γραψω,κλαιω με το παραμικρο,εχω βγαλει δυο αποστηματα,ενα στο δαχτυλο κι ενα στο δοντι.Γιατι;
Γιατι δειλιαζω στα δυσκολα;Ποτέ μου δε φοβηθηκα τα δυσκολα κι εχω περασει και πολυ χειροτερα.Γιατι μονο η δικια σου φωνη καταφερνει να με σπρωξει μεσα στην αιθουσα και να με πεισει οτι πρεπει να σφιξω τα δοντια και να συνεχισω;Γιατι δεν ξερω αν εγραψα,τι εγραψα και για ποσο;Και το χειροτερο δεν εχει ερθει ακομα,εχω ραντεβου με τον εφιαλτη στις 4...
Θελω να τα βροντηξω,να δηλωσω παραιτηση,να αρχισω να τρεχω χωρις να ξερω που...ψεμματα,ξερω που θελω να παω.Στην αγκαλια σου θελω να τρεξω,να κρυφτω,να κλεισω τα αυτια μου και να σταματησω να ακουω...τον εαυτο μου.
Κι υστερα μου λες οτι ειναι πολυ σκληρος ο σκληρος μου...χαχαχα!
Εχει πολυ σκοταδι εδω μεσα σε αυτο το καφε..παω να βγω στον ηλιο,να φωτοσυνθεσω..να τρεξουν οι χυμοι στις φλεβες μου,να σταματησω τα δακρυα που αρχισαν να κυλουν παλι.Πρεπει να....whatever.
David Bowie- Rock 'n' Roll Suicide(αυτοκτονία μεν, rock 'n'roll δε...και λιγη γκλαμουρια δε βλαπτει!)
posted by Εύα at
1:39 PM
11 Comments:
τι εγινε ψυχη μου? μη στεναχωριεσαι, εξεταστικη ειναι, θα περασει! σφηξε τα δοντια, παρε δυναμη απο αυτον που μπορει να σε "σπρωξει" και συνεχισε! και τα δακρυακια ειναι μερος της πιεσης! και εγω οταν ειμαι αγχωμενη ανοιγουν οι βρυσες! χιχι!
φιλακια πολλα και αν χρειαστεις κατι .... ξερεις! η μαδριτη μεσω μαιλ δεν ειναι μακρυα!
Ευάκι μου, θα περάσουνε τα δύσκολα! Πού θα μας πάνε! Κάνε κουράγιο ! Φιλάκιαα! ;)
When the going gets tough, the tough gets going...
Εσύ θα βρεις δύναμη από εκεί που νομίζεις ότι δεν υπάρχει: από σένα και για σένα γιατί είσαι αυτόφωτη! :)
Δε θα σου πω ούτε κουράγιο ούτε τίποτα τέτοιο!
Απλά να πάρεις μια βαθειά ανάσα.
Όλοι έχουμε στιγμές που παραλύουμε, που χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας, που έχουμε ανάγκη μια αγκαλιά (και μερικοί τυχεροί την έχουν).
Πάρε βαθειά ανάσα και δώσε χρόνο στον εαυτό σου...
Η μόνη αγκαλιά που χρειάζεσαι είναι η δική σου..... Πίστεψέ με. Αγκάλιασε την ψυχή σου, την Εύα, αγάπησέ την, δώστης αυτό που θέλει και αξίζει και προχώρα. Προχώρα. Κάνε αυτό που σ΄αρέσει. Που σου δίνει ζωή...... Τα λουλούδια σου....
Φιλιά
Bluesmartoulis
Ρίξε μια ματιά στο blogaki μου......ελπίζω να σου ανεβάσει τη διάθεση
Υπομονή κορίτσι μου και όλα θα περάσουν...οι μέρες περνάνε και παίρνουν μαζί τους αυτά που μας στεναχωρούν...
Φιλιά!
Σε όοοοοοοοοοοοοοολα αυτά τα ερωτηματικά........μόνο το "Ε, και; " μούρχεται να ρωτήσω......
Ε, και που φοβάσαι;
Ε, και που ήρθαν δύσκολα;
Ε, και που θες κάτι πολύ;
Ε, και;;;;;
Ανθρώπινα είναι ρε σύ.....γιατί θυμώνεις; :ο)
Eva προχώρα σε θέλει όλη η χώρα!!
Έλα τώρα, μη μασάς!!! Σιγά τα δύσκολα βρε κουτό...
εξετάσεις είναι θα περάσουν!!!
και μετά θα κάαααααααααααθεσαι!!!
Αντε σήκω!!! Έλα κι εγώ θα σου πάρω μια τεραααααααααστια σοκολάτα!
Στο υπόσχομαι!!
πάρε δύναμη από την αγκαλιά του,
και πάτα γερά στα πόδια σου...
αυτά σε στήριζαν, αυτά θα σε στηρίζουν...
πάντα...
καληνύχτα και καλή δύναμη...
Κατερινακι,ευτυχως που η Μαδριτη ειναι κοντα και με μαιηλ και με αεροπλανο,χεχεχε!
Ρενατα,ναναι καλα οι Αρκαδες που με στηριζουν στα δυσκολα ;-)
Μπουμπου,προσπαθω...πολυ σκληρα,αλλα προσπαθω.
Μαγισσουλα,εχω κρατησει καβατζα κατι σταγονιτσες δυναμης για τις δυσκολες ωρες,ελπιζω να μην εξαντληθουν κι αυτες...
Σοφι μου,οπως λεει και ο Χατζηγιαννης"δεν εχω χρονο για αλλο πονο,για αλλα δακρυα δεν εχω πια καιρο"κι αν βιαζομαι για κατι ειναι για να χαμογελασω επιτελους.
Μπλου μου,τα λουλουδια μου μου τα κατεστρεψαν οι αχρηστοι εδω μεσα,με τις παπαγαλιες και τις βαθμολογιες τους.Ετοιμαζομαι ομως να φυτεψω καινουργια(βρηκα κατι βολβους μουρλια!!!)οσονουπω..
Τζουλια,τα ασχημα ειναι ολα μαζεμενα στο αποστημα που φυτρωσε στο δαχτυλο μου και παω στο νοσοκομειο να μου το ανοιξουν.Ελπιζω να ειναι τα τελευταια.
Μάικα,ειμαι αλλεργικη στη σοκολατα γμτ.Βγαζω σπυρακια!
Ναταλακι,θυμωνω κι αυτο ειναι υγεια,δεν εχω μαθει βλεπεις να διαχειριζομαι το θυμο μου,μονο να τον μετατρεπω σε δακρυα.Ισως για αυτο να εχω τοσο ωραια ματια οπως λενε οι φημες ;-)
Ηλιο,περασα απο τα μερη σου τα τοσο φωτεινα..μπηκε φως στο καφε,παρολο που απεξω ριχνει καρεκλοποδαρα,νασαι καλα...
Γιωργο μου,αυτη η αγκαλια ειναι που μου δινει τα παντα.Κι ας ειναι μονο στο μυαλο μου...εστω κι ετσι,με ανασταινει.
Φιλιά σε όλους,παω να δω τι θα μου κανουν στο φτωχο μου δαχτυλο,χαχαχα!
Post a Comment
<< Home