η κουζινα των αισθησεων..
Μιλαει η Ιζαμπελ Αλιεντε στο βιβλιο της Αφροδιτη...εκτος απο τη μαγειρικη σοφια λιγα πιο ερωτικα προσοντα μπορει να εχει ενας αντρας.Το πρωτο που με τραβηξε στον αντρα μου ηταν η ιστορια της ζωης του,αλλα τον ερωτευτηκα αρκετες ωρες αργοτερα οταν ετοιμασε δειπνο για χαρη μου.
Την επομενη της γνωριμας μας με καλεσε στο σπιτι του για φαγητο κι εγω ειχα ματια μονο για κεινον τον αντρα που τριγυριζε με ανεση αναμεσα στις κατσαρολες του.
Το παραδεχομαι:οσο εκεινος μαγειρευε,εγω τον εγδυνα με το μυαλο μου.Οταν ο οικοδεσποτης μου αναψε τα καρβουνα στην ψησταρια και με μια αγρια τσεκουρια εκοψε στη μεση το πτωμα ενος κοτοπουλου,ενιωσα ενα αναμεικτο συναισθημα χορτοφαγικου τρομου και πρωτογονης γοητειας.
Κι οταν ξεκρεμασε απο τον τοιχο ενα ειδος γιαταγανι και με τεσσερα χτυπηματα σαμουράι μεταμορφωσε ενα ασημαντο μαρουλι σε τεραστια σαλατα,κοπηκαν τα γονατα μου και γεμισε το μυαλο μου ασεμνες εικονες.
Εμεις οι γυναικες εντυπωσιαζομαστε απο τους αντρες που καταλαβαινουν τη μαγειρικη.Ενας αντρας που μαγειρευει ειναι σεξι.Δεν μπορουμε ν'αντισταθουμε σε αυτους που μαγειρευουν,σ'αυτους που διαλεγουν με αγαπη τα πιο φρεσκα κι αισθησιακα υλικα,τα ετοιμαζουν με τεχνη και τα προσφερουν δωρο στις αισθησεις και στην ψυχη.
Οταν παρατηρουμε πώς καθαριζουν,καρυκευουν και μαγειρευουν τις γαρίδες,φανταζομαστε αυτη την υπομονη κι επιδεξιοτητα εφαρμοζομενη σε ενα ερωτικο μασαζ.Αν δοκιμαζουν με λεπτοτητα ενα κομματι ψαρι για να δουν αν μαγειρευτηκε,τρεμουμε προκαταβολικα νιωθοντας αυτο το σοφο δαγκωμα στο λαιμο μας.
Ναι αλλα εγω ως γνησιο πνευμα αντιλογιας εχω μερικες...αντιρρησεις.
Πρωτη αντιρρηση:Ενδιαφερομαι ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ για οσα λεει ενας αντρας και κυριως ενας συγκεκριμενος,χαχα!
Δευτερη:Ολα καλα κι ολα ωραια αλλα εχουμε ενα μικροοο προβληματακι.Ο καπετανιος δεν τρωει τα πλασματα της θαλασσας ουτε για ολα τα λεφτα του κοσμου κι εγω επισης,καθοτι Ιχθεις στο ζωδιο οποτε τι να φαω; Τ'αδερφια μου;Ειναι λιγο κανιβαλιστικο,πώς να το κανουμε;Συνεχιζει ομως η Ιζαμπελ...
...Καμια γυναικα δεν ενδιαφερεται για οσα λενε οι αντρες,μονο για οσα μουρμουριζουν.Χορεψε μαζι της,ετσι μπορεις να την αγκαλιασεις χωρις να μοιαζεις ξαναμμενος γοριλας κι οταν νομιζεις οτι εφτασε η ωρα να την οδηγησεις σε μια πιο βολικη σταση,περιμενε.Παιξε μαζι της γιατι το γελιο ειναι το καλυτερο αφροδισιακο και θυμησου πως η απο κοινου προετοιμασια του φαγητου ειναι προκαταρκτικο του ερωτα.Δεν εχει μεγαλη σημασια αν οι συνταγες δεν ειναι αφροδισιακες-απο επιστημονικη αποψη-φτανει να ειναι τα παιχνιδια και τ'αγκαλιασματα στην κουζινα.Παιξε στο κρεβατι και παιξε με το φαγητο.Οι μεγαλοι συγγραφεις απο τον Χενρυ Μιλλερ στους Τροπικους ως τον Παμπλο Νερουδα σε απειρες ποιητικες μεταφορες,εχουν μετατρεψει το φαγητο σε σεξουαλικη εμπνευση.
μια χαρα,θεά η Ιζαμπελιτα ασε που το καλυτερο το φυλαει(ω)για το τελος
...Μετανιωνω για ολες τις διαιτες,τα νοστιμα φαγητα που εκανα περα απο φιλαρεσκεια,τοσο οσο λυπαμαι για τις ευκαιριες να κανω ερωτα που αφησα να περασουν,απασχολημενη απο εκκρεμοτητες ή απο πουριτανισμο,παρολο που η σεξουαλικοτητα ειναι συστατικο της καλης υγειας,εμπνεει τη δημιουργια και ειναι μερος του δρομου της ψυχης.Δυστυχως αργησα τριαντα χρονια να το ανακαλυψω αυτο.
14 Comments:
: )
Αυτό με την κουζίνα μπορεί να γυρίσει και δίκοπα π.χ. αντί να μου ψήσει το ψάρι στην ψησταριά, να μου το ψήνει στα χείλη! Τεσπα...
Έναν τέτοιο -όπως τον περιγράφει η Ιζαμπέλα- θέλω κι εγώ! ;)
α,ρε πόσα ξέρει η Allende!!!
...βέβαια το απόλυτο ξενέρωμα θα είναι η κουζίνα μετά....το μαγείρεμα.... Να έχεις κάνει κι ένα υπέροχο σεξ... και μετά να τρίβεις κατσαρόλες?? πάει? δεν πάει!
maika,γλυκια μου,ξερεις τι ωραια που το τριβεις το ταψι με παρεα;Ακομα και η λαντζα αποκτα αλλο νοημα οταν εχεις καλη παρεα,χαχαχα!
Ρενατα μου,ααααααααχ!Μονο αυτο σου λεω ;-)
"...Μετανιωνω για ολες τις διαιτες,τα νοστιμα φαγητα που εκανα περα απο φιλαρεσκεια,τοσο οσο λυπαμαι για τις ευκαιριες να κανω ερωτα που αφησα να περασουν,απασχολημενη απο εκκρεμοτητες ή απο πουριτανισμο,παρολο που η σεξουαλικοτητα ειναι συστατικο της καλης υγειας......"
Εκείνη χρειάστηκε 30 χρόνια να το καταλάβει.. Εγώ δεν το΄χω καταλάβει ακόμα κι ας έχουν περάσει 38 (και κάτι μήνες)
No other comments my dear
Kisses
Το πιο σημαντικό είναι να ζεις με τον έναν και μοναδικό την κάθε στιγμή, σαν να ήταν η πρώτη.
Δύσκολο, πολύ δύσκολο.
Αλλά πιο καλά είναι να έχω ζήσει μία στιγμή και καλή παρά πολλές και ίδιες.
Ευάκι άι αμ ιν λάβ !
(καμια καλή συνταγή για μουσακά έχεις ; :P :P )
Το καλύτερο όντως μας το άφησε (-ες) για το τέλος! ;-)
παω να παρω ενα βιβλιο μαγειρικης τωρα!! ;)
καπετάνιος του γλυκού νερού με φένεται ο δικός σου lady.
άκου δέν τρώει ψαρικά
φιλάκια
σωστή η Ιζαμπέλα...
να την ακούτε...
καληνύχτα εύα...
Καλημέρα.
Διαβάζοντας τα της Αλιέντε...θυμήθηκα πόσες φορές στις πρώτες γαστρονομικές εξόδους με το υποκείμενο του τότε ενδιαφέροντός μου, μελετούσα (η άτιμη) τον τρόπο που έτρωγε, τον χρόνο που έτρωγε, όλα... και αλλού με παρέπεμπαν!
΄Πραγματικά το καλύτερο το άφησε για το τέλος.
Αλλά συμβαίνουν και αυτά.
Μάϊκα όχι δεν πάει αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι.
Καλή σας μέρα.
@φοίνιξ
...ποιοί???
Αυτήν, την τελευταία παράγραφο θα έπρεπε να την διαβάσουν όλες οι γυναίκες του κόσμου!
Post a Comment
<< Home