Ενιωθα τη ζεστασια της.Προσπαθουσα να μαντεψω τα βελουδινα μυστικα που εκρυβαν τα ματια της.Μια ηλιαχτιδα επεσε πανω σε μια κηλιδα απο σαπουνονερα και τα εφτα χρωματα του ουρανιου τοξου χαμογελασαν φευγαλεα.Της δαγκωσα το αυτι.Εκανε κι εκεινη το ιδιο.Χα'ι'δεψε με τη μουσουδα της τη δικη μου.Ενιωσα μια γλυκια τρεμουλα.Αποκοιμηθηκαμε αγκαλιασμενοι κατω απο τη σκαφη,νανουριζοντας ο ενας τον αλλο με τα γουργουρητα μας.

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ-Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ


Ο,τι πιο τρυφερο εχω διαβασει.Και ναι,το ομολογω...ειμαι γατοφιλη,χαχαχα!Φοβερο βιβλιο,το συνιστω ανεπιφυλακτα.Μην κολλατε στον τιτλο,εχει βαθυτερο περιεχομενο και μιλαει στην καρδια ολων εμας που ειμαστε εστω και λιγο...διαφορετικοι απο το μεσο ορο.αααααυταααααα....