en breve...

μετα απο μια βδομαδα γεγονοτων που θα ταιριαζαν στο σαλονακι της Τατιανας Στεφανιδου ή του Κουςκους επανερχομαι...δριμυτερη;Δε θα το'λεγα...με μια εγνοια λιγοτερη που περιπλεκει τα πραγματα περισσοτερο.Απογοητευμενη απο τη συμπεριφορα του ανθρωπινου ειδους που ζηταει και τα ρεστα...αναζητωντας λυση που δεν τη βλεπω πουθενα.Επισης χωρις την δυνατοτητα να επιλεξω τη φυγη ως λυση.Δεν μπορω να φυγω τωρα πια...no escape...no emergency exit...no exit at all.Σαν το σκορπιο που ειναι περικυκλωμενος απο τη φωτια...μονο που προς το παρον δε μπορω να στρεψω το κεντρι μου εναντιον του εαυτου μου.Προς το παρον...
Θελω μια λυση και τη θελω ΤΩΡΑ.

Manu Chao-Por donde saldra el sol?