12.1.09

συγγνωμη που πονεσα το μαχαιρι σας...

ματι δεν εκλεισα παλι αποψε...υπνος ξυπνιος...στριφογυριζοντας...με εξαψεις και ιδρωτα,στανταρ συντροφος των νυχτερινων ωρων τους τελευταιους μηνες που σημειωτεον κανει ψοφοκρυο...το στομαχι μου πονουσε διαβολεμενα...ειναι που ορισμενα εδεσματα ειναι δυσκολο να τα χωνεψει και πανω απο ολα το εκλεκτοτερο ολων...την προδοσια.
Φιλεναδα,εισαι εντελως φαουλ.Απο κεινα τα φαουλ που δεν μπορει να πνιξει ο διαιτητης.
Σεβομαι την αποφαση σου να παραμεινεις χωμενη στην κολαση που διαλεξες και δεν προσπαθω να σε σωσω γιατι απλα δε θελεις να σωθεις.Δικαιωμα σου και να σου πω και κατι;Υποκλινομαι γιατι αποφασισες να μεινεις στο πλευρο του ανθρωπου που μοναδικο σκοπο της ζωης του εχει το να σε μειωνει και να σε ποδοπατα.Θαυμαζω την υπομονη σου,ειλικρινα,χωρις ιχνος ειρωνιας και ξερεις οτι θα ειμαι στο πλευρο σου.
Η υγεια σου ομως εχει αρχισει να σε προδιδει...και δεν ειναι μονο η μονιμη θολουρα στην οποια βρισκεσαι...περασες στην επομενη πιστα που οδηγει-δυστυχως-σε καποιο ιατρειο.Διπλα σου ειμαι,να σου κραταω το χερι γιατι το περασα,το περναω και θα το περασω παλι.
Ακου ομως...ΜΗΝ ξεφορτωνεις πανω μου την οργη που πνιγεις...ΜΗΝ με κατηγορεις για πραγματα που ξερεις οτι ποτε δεν θα'κανα...παντα υπαρχει περιθωριο για αμφιβολια,σωστα;Δεν ειναι δυνατον να μου μιλας για χριστιανικα ιδεωδη και να με σταυρωνεις σε χρονο dt γιατι αυτοματα γινεσαι Φαρισαιος,ιδιος με αυτους που αποκηρυσσεις.
Δεν ειναι αυτο που ειπες ή αφησες να εννοηθει...ειναι ΑΥΤΟ που ειδα στα ματια σου. αυτο δεν προκειται να το ξεχασω ποτε...εχουμε ζησει τα ιδια πραγματα,εχουμε κανει κι οι δυο μας βολτες στην αγρια μερια της πολης...η διαφορα ειναι οτι εγω δεν κρινω τους ανθρωπους με βαση τα τραυματα και τις πληγες μου...γι'αυτο την παταω ακομα σαν ηλιθια,γιατι δε φυλαγομαι.
Πολλες φορες μου ειπες "μεινε,θα το παλεψουμε μαζι""θα ειμαι στο πλευρο σου""δεν εισαι μονη σου σε αυτη την πολη",λογια που τα ακουσα κι απο χειλη αγαπημενα...ευκολα λογια...λογια που ειπωθηκαν για να ειπωθουν και να ξεχαστουν με το πρωτο...ποσο μοιαζετε τελικα εσεις οι δυο...κι η κουβεντα που ειπες εκεινο το βραδυ για μενα ποσο γρηγορα ξεχαστηκε...κι απο τους δυο σας...
παραμενω διπλα σου...γιατι ξερω να συγχωρω...και γιατι δεν προκειται να κανω ουτε στο χειροτερο εχθρο μου αυτο που μου κανουν εμενα τωρα...δεν θα αδιαφορησω,δε θα σε γραψω-διαγραψω,δε θα σβησω το νουμερο σου απο τη μνημη του κινητου,θα ρωταω για την υγεια σου,θα ανησυχω για σενα,θα περναω να σε βλεπω...γιατι δε θελω να σε ΣΚΟΤΩΣΩ οπως σκοτωνουν εμενα καθημερινα...γιατι ΞΕΡΩ πως ειναι να σε διαγραφουν επιτοπου χωρις καμια εξηγηση ανθρωποι που τους εμπιστευοσουν τη ζωη σου...
Θα μου περασει ρε Βασω κι αυτο...ολα δε μου περνανε;Ολους δε σας συγχωρω στην τελικη;
Ακομα κι οταν αιμορραγω ζηταω συγγνωμη που πονεσα το μαχαιρι σας...

Υ.Γ 1:Τρια στα τρια μεσα σε δυο μηνες ειναι...βαρβατο σκορ,οπως και να το'κανεις!
Υ.Γ 2:Σεβομαι τις αποφασεις των αλλων ακομα κι οταν με βλαπτουν...η αγενεια και η ελλειψη καλων τροπων,η γαιδουριά,με χαλανε...
Υ.Γ 3:Εχω ραντεβου με το γιατρο αυριο το βραδυ,δεν ηξερες λεει οτι εχω προβλημα...δυο μηνες σου το λεω φιλεναδα αλλα ξερω...εγω μονο μιλαω και δε σταματαω για να ακουσω...

1 Comments:

Anonymous Anonymous said...

Γειάσου καλό μου....αα,δε μ αρέσουν αυτά που διαβάζω...καθόλου όμως...μα καθόλου...κοίτα καλό μου κανείς δε πρόκειται να σε σεβαστεί να σου δείξει κατανόηση κλπ,κλπ..όκ;;;..εγώ αυτό έχω αποκομίσει τόοοσα χρόνια τώρα..και μετά από όλα αυτά που έχω τραβήξει από δήθεν φίλους,φίλες κλπ,κλπ..και περισσότερο από εκείνον ξέρεις από ποιόν εννοώ..που τον αγάπησα όσο δε θα αγαπήσω κα νέ να στη ζωή μου....και όντως από τότε ΔΕΝ έχω ξανανιώσει για κανέναν άντρα μα για κανέναν όμως (από όσους πέρασαν από τη ζωή μου..που αυτοί ήταν μερικοί..όχι πολλοί...μερικοί)....το ίδιο..όσο υπερβολή και αν ακούγεται αυτό...και άστα αυτά τα ξέρω με τις φίλες και τους φίλους...μου φαίνεται καλό μου ότι θα πρέπει να σταθείς στα δικά σου πόδια πλέον και να στηριχτείς στις δικές σου δυνάμεις....και να αφήσεις τους άλλους...οι άλλοι το χουν σύστημα να σε 'φτύνουν',να αδιαφορούν για σένα...να σε χτυπούν πάντα πισώπλατα..αυτό..είναι στη φύση του ανθρώπου αυτό..να χτυπά και να φέυγει..ή να παίρνει αυτό που θέλει και να φέυγει..χωρίς γειά σου εξηγήσεις,χωρίς τίποτε..έτσι απλά....να το βάζει στα πόδια...αυτοί είναι οι άνθρωποι καλό μου...όσο κι αν μας πονά αυτό....φιλάκια....

8:14 PM  

Post a Comment

<< Home