sleepless in salonica...

παγκοσμια ημερα υπνου χτες...τη γιορτασα δεοντως...ξαγρυπνωντας.
Δλδ οχι ακριβως...το προβλημα το εχω εδω και τουλαχιστον δυο χρονια.
Κοιμαμαι οταν ολοι οι αλλοι βγαινουν για τσαρκες και ξυπναω οταν ολοι οι αλλοι πεφτουν για υπνο.
Απο τα Χριστουγεννα δε και μετα,αν τολμησω να πιω λιγο παραπανω εχω κανονικοτατη α'υ'πνια δλδ δεν κλεινει το ματι ουτε για πλακα.
Μια συνηθισμενη βραδια ξεκινα με απιστευτη νυστα και καταπτωση γυρω στις 7 μιση το απογευμα.
Με το ζορι κρατιεμαι ξυπνια μεχρι τις 9 κι αν εχει καλη ταινια στην τιβι σιγουρα θα με παρει ο υπνος στο πρωτο διαφημιστικο διαλειμμα και σιγουρα θα ξυπνησω στους τιτλους του τελους.
Χαρακτηριστικο παραδειγμα-ανεκδοτο το ποσες φορες προσπαθησα να δω το ντιβιντι του V FOR VENDETTA...4...και παντα κοιμομουν στο κρισιμο σημειο...λιγο πριν ξεσπασει η εξεγερση!
Τις τελευταιες βδομαδες δε μου κολλαει υπνος γιατι κρυωνω φοβερα και δε μιλαω για την τελευταια βδομαδα μονο που εδω τουλαχιστον ειναι χειμωνιατικη-χειμωνιατικη με χαμηλες θερμοκρασιες,βροχες κι αερα που ουτως ή αλλως με φρικαρει τοσο που δεν κλεινουν τα ματια με τπτ.
Αν φορεσω κατι παραπανω με ενοχλει μια και στριφογυριζω τοσο που μπερδευονται στο σωμα μου τα ρουχα και με πνιγουν.
Καφε δεν πινω πια τα απογευματα...επισης δεν τρωω βαρια γιατι εχω αρχισει να παχαινω-ξανα-επικινδυνα.
Δεν καπνιζω ιδιαιτερα πολυ-οχι οσο παλια-μια κι η απαγορευση εχει μπει για τα καλα στη ζωη μου λογω εργασιας...παρολα αυτα το ασθμα με ταλαιπωρει σταθερα εκει γυρω στις 4 το πρωι.
Εχω μπει στη διαδικασια του να σωπαινω τις σκεψεις μου διαταζοντας το μυαλο μου να σκασει μια κι αυτες οι σκεψεις ειναι μαυρες,ζοφερες,με συναισθηματα ντροπης και ανεπαρκειας που δεν οδηγουν πουθενα.
Δε μπορω να σηκωθω να κανω ολα αυτα που θεωρητικα βοηθουν στο να ξανακοιμηθεις...ζεστο ντους,ενα ροφημα,ενα γαλα...θα ξυπνησω τη μανουλα που θ'αρχισει να ανησυχει και θα θελει να μαθει το γιατι.
Φυσιολογικο λοιπον ειναι να εχω αυτες τις φρικιαστικες μεταπτωσεις διαθεσης που τρεπουν σε φυγη τους αλλους...μια κλαιω,μια γελαω...ξεχναω ηδη πολλα,πολλα και χρησιμα,τα αλλα τα θυμαμαι μια χαρα...δυστυχως.
Ευτυχως δεν οδηγω,δε χειριζομαι μηχανηματα κι η δουλεια μου ναι μεν απαιτει πνευματικη διαυγεια και κοφτερο μυαλο αλλα τουλαχιστον με κραταει σε εγρηγορση.
Μου ειναι δυσκολο να κοιμηθω μονη και αδυνατον να κοιμηθω με αλλον...αφενος γιατι αυτος ο αλλος δε θα κλεισει ματι μια και στριφογυριζω συνεχεια αφου μουδιαζουν τα χερια μου αφετερου γιατι γνωριζοντας οτι κοιμαμαι τοσο ασχημα ανησυχω μην ανησυχησω τον αλλον.
Ξερω...δεν ειμαι παρα αλλη μια μοναδα στο 45% των Ελληνων που δεν κοιμουνται καλα τα τελευταια χρονια.
Θυμαμαι ομως μια εποχη που η μανα μου μου ελεγε"αμαν πια!στο τσεπακι τον εχεις τον υπνο;"
Προσεχε τι λες ρε μανα γμτ...προσεχε τι ευχεσαι γιατι μπορει να το αποκτησεις!