ΑΝΤΡΕΣ...
Υπαρχει ιδανικος αντρας αραγε;Το ιδιο αναρωτιεστε κι εσεις υποθετω...αν υπαρχει ιδανικη γυναικα.Ολοι εχουμε προτυπα,το θεμα ειναι αν υπαρχει καποιος/α που να εχει ολα αυτα που χρειαζομαστε
ή εστω να τα πλησιαζει.
Ο δικος μου πριγκηπας λοιπον ειναι πρωτα απ'ολα τολμηρος και αρκετα περιεργος.
Τολμηρος ωστε να με πλησιασει και αρκετα περιεργος ωστε να με ψαξει.Να ξυσει την επιφανεια και να δει παραμεσα.
Να αγνοησει τα ελαττωματα μου τα οποια ειναι εμφανη και δεν κανω τον κοπο να τα κρυψω.Να το εκτιμησει αυτο,οτι δεν τα κρυβω.
Η εμφανιση ειναι αδιαφορη.Ολοι εχουμε"κατι"τοσο δυνατο και γοητευτικο που υπερκαλυπτει τις οποιες ελλειψεις.
Να εχει μπεσα και να τιμα τα λογια του,να θυμαται αυτα που ειπε και να προσεχει τι ευχεται γιατι μπορει και να το αποκτησει.
Να ζητα πραγματα χωρις φοβο αλλα με πολυ παθος.Κι οταν λεει οτι θελει κατι,να παραμενει σε αυτο το κατι κι οχι να μου τ'αλλαζει σε κλασματα δευτερολεπτου.Σαν τους αντρες των παλιων καλων καιρων που πρωτα απ'ολα κρατουσαν το ΛΟΓΟ τους.
Να ειναι ηρωας...της καθημερινοτητας και της κρεβατοκαμαρας.Εκει τον θελω τον ηρωισμο,εκει τον θελω εγω τον πολεμο,στο κρεβατι.
Κι οχι στο μυαλο για το ποιος θα ελεγξει καλυτερα το μυαλο του αλλου και ποιος θα φερει ποιον στα μετρα του.
Και δε ζηταω μεγαλα πραγματα απο τη μερια του.Δε ζηταω να μου πληρωνει τα χρεη,το νοικι,το φως,το νερο και το τηλεφωνο.
Να με σηκωνει ζηταω οταν δεν εχω λεφτα να τα πληρωσω ολα αυτα,με μια καλη κουβεντα.
Να με παιρνει αγκαλια και να μου λεει να μη φοβαμαι.
Να μου λεει οτι θα περασει κι αυτο χωρις να με ρωταει τι ειναι αυτο.
Δε θελω να τσακωνεται για παρτη μου,δεν ειμαι οικοπεδο για να μου βαλουνε περιφραξη κι ουτε εχω αναγκη να καθαριζουν για λογαριασμο μου.Τα βγαζω περα μονη μου κι εχω αρκετο τσαμπουκα για να κανω περα οτι μ'ενοχλει και με χαλαει.Αρκει να το θελησω...
Να μου εχει εμπιστοσυνη γιατι μπορει να ανοιγω ευκολα την καρδια μου αλλα ολα τα υπολοιπα ξερω πότε πρεπει να τα κραταω κλειστα.
Να μη φοβαται το παρελθον μου γιατι χαρη σε αυτο το σκοτεινο παρελθον εμαθα να εκτιμαω τα μικρα,απλα,καθημερινα πραγματα.
Οταν σε τριγυριζει ο θανατος μαθαινεις να εκτιμας τη ζωη.
Να απαιτησει πραγματα απο μενα με ολο το θρασος και το θαρρος που πρεπει να εχει ενας γνησιος αντρας.
Αλλα να μη μου τριψει ποτέ στη μουρη τις υποχωρησεις που εκανα για χαρη του.Και κυριως,να μη τις μετατρεψει σε ηττες.
Να μ'εχει στην τσιτα γιατι τη χρειαζομαι την ενταση,αλλα προσοχη ειπα"στην τσιτα" οχι "στο χωσιμο".
Να μη με αναγκασει να τον παρακαλεσω για τιποτα και κυριως για το αυτονοητο.
Να μην προσεχει μαζι μου και να μην κανει προσεκτικες κινησεις.
Να μην με προστατευει απο τιποτα και κυριως απο τα συναισθηματα μου.
Παθος ζηταω και λαθος.
Να ρισκαρει μαζι μου και να με αφησει να ρισκαρω μαζι του.
Ζαρι ειναι η ζωη,καλες οι εξαρες αλλα εχει και ντορτια και διπλα κι ασσοδυο.Και μεχρι τωρα ολες τις παρτιδες τις εχω κερδισει με ΝΤΟΡΤΙΑ!
HOLDING OUT FOR A HERO-BONNIE TYLER
posted by Εύα at
12:24 AM
19 Comments:
ιδανικός άντρας...
μακάρι να τον βρεις...
καλημέρα...
Eυάκι, με έκανες να θυμηθώ τον μπαμπά μου που μου έλεγε "Ο άντρας που θα αγαπήσεις να είναι παντελονάτος."
Φιλιά πολλά
Αχ, τι μου κάνεις μεσημεριάτικα!!!
Δεν έχω παράπονο, ο καλός μου, είναι όσα μπορούσα να ζητήσω!
Εύχομαι να βρεις τον δικό σου ιδανικό άνθρωπο!
Καλημέρα!
όλα αυτά μαζί,γίνεται??
Δύσκολο,πολύ δύσκολο...
Φαντάσου τώρα να τα έχει όλα αυτά που ζητάς και να είναι και ίδιος ο Brad Pit ή o George Clooney ή ο Johny Depp ή....τι σκέφτομαι κι εγώ μεσημεριάτικα....
Αυτος κι αν θα ήταν ιδανικός ε?
Μακάρι να τον βρεις!!
παιδια,αν και ζω σε μια μονιμη παρανοια,ξερω οτι δεν υπαρχει αυτος ο αντρας που περιγραφω.Δεν ψαχνω να τον βρω,απλα και μονο γιατι δεν υπαρχει.Μου αρκει να βρεθει καποιος που να ειναι"παντελονατος"οπως πολυ σωστα ειπε κι η estrella.
Ευχαριστω για τις ευχες σας παντως.
ιδανικός άντρας?? όχι δεν αναρωτιέμαι, ξέρω..
Θα βρεις πολλούς.....άκουσέ με. Ξέρω τι σου λέω.
Όχι που να είναι όμως. Που να νομίζουν πως είναι.
Κι αν έχεις γευτεί μια φορά τη σύγκρουση με νταλίκα....όλες οι επόμενες την ίδια γεύση έχουν...
Ευάκι, να τον ψάχνεις, ακους;
Μια ουτοπία δικαιούμαστε κι εμείς να ονειρευόμαστε! :) Φιλί
Ακου εκεί, δεν υπάρχω λέει!
Σ;)))))
Δεν τον θέλω τέλειο τον άντρα, συμβατό προς εμένα τον θέλω. ;-)
Νατ,η συγκρουση ητο σφοδρη κι ολα τ'αλλα ειναι απλως οδοντοκρεμες ή οπως λεει και η Μαρινελλα..τα λογια ειναι περιττα!
Ρενατακι,μερα που ειναι σημερα,με αυτο το περι ουτοπιας,θυμηθηκα τον Τσε!Μονιμη η ουτοπια που ζω γλυκια μου,τι να σου κανω η ξανθια..
Γατε,ευτυχως που υπαρχεις,ν'αναθαρρησουμε λιγακι :-)
Νοσυ,κι εγω αυτο θελω...να ειναι συμβατος με το μηχανημα για να μην παθαινει ο σκληρος μου overload ;-)
Α ρε Ευάκι. Πού'ντο, πού'ντο το δαχτυλίδι, ψάξε, ψάξε δεν θα το βρείς.....
Νομίζω ότι φταίμε εμείς οι μαμάδες που τα αγόρια μας δεν είναι πιά παντελονάτα (εξαιρετικά ευφυής λέξη). Δεν ξέρω πως και γιατί. Δεν ξέρω τι κάνουμε λάθος.... Τους παραχαιδεύουμε? Τους τα προσφέρουμε όλα απλόχερα? Λείπουμε πολλές ώρες απ΄το σπίτι? Όλα αυτά μαζί? Δεν θα προχωρήσω την φιλοσοφική μου απορία τώρα....
Σου εύχομαι μέσα απ΄την ψυχή μου να τον βρείς. Κι όταν τον βρείς, εγώ κουμπάρα. Εντάξει.
Φιλάκια
ξέρω έναν....στο αποκεί δωμάτιο,
που τώρα κοιμάται.
μακάρι να βρεις και εσύ!
Νομίζω έχεις χαθεί λίγο μέσα στις λέξεις σου και μέσα στις σκέψεις σου... και στο ταλέντο σου να τις αποτυπώνεις.
Είμαι σίγουρος ότι ψάχνεις για κάτι πιο απλό. Ας πούμε κάποιον που να είναι εκεί... όταν τον χρειάζεσαι.
να έχει όλα αυτά και μαζί τους κυλιακούς της φωτο, κομμάτι δύσκολο το βρίσκω...
Υπάρχει, υπάρχει και αμά τον βρείς σου εύχομαι να είσαι στη σωστή φάση της ζωής σου και της ψυχολογίας σου για να τον κρατήσεις.
Ένα δικό μου λάθος με 2 τέτοιους άντρες. Είχα τη δύναμη και το τσαμπουκά μου σημαία και τα καταφερα, με δυσκολία βέβαια και πήρε χρόνο, αλλά τα κατάφερα, να τους τα βγάλω τα παντελόνια και μετά τι να τους κάνω τους άντρες τους μη παντελωνάτους, ε;
ασκαρδαμυκτι μου,αυτο εννοειται.Γι'αυτο περιοριζομαι στο να βλεπω τετοιους κοιλιακους στο λαπτοπ και να ψαχνω για πιο χειροπιαστα πραγματα;-)Η φωτο παντως ειναι υψηλης αναλυσης και κανει για wallpaper,just in case,χαχαχα!
Αλκιμηδη μου,εμενα η πλανη μου κρατα τοσο πολυ που κοιταω μονο το περιεχομενο του παντελονιου και τα υπολοιπα τα τυλιγω σε ενα ροζ συννεφακι.Γι'αυτο μετα το πακετο ειναι τεραστιο;-)
Καλά, πού βρήκες την περιγραφή μου και την έβαλες στο ποστ; Τι θέλεις τώρα, να ζηλέψουν οι άπειρες γυναίκες που με έχουν ιδανικό τους και να έρθουν να σου κάνουν ζημιά στο βλογάκι; Πρόσεχε...
Βασικά σε κάθε περίπτωση είσαι με αυτόν που αξίζεις. Αν θες τον τέλειο άντρα γίνε η τέλεια γυναίκα ή γίνε η γυναίκα που αντιστοιχεί στον άντρα που θέλεις, τέλειο ή μη. Γιατί απο εκεί και πέρα εγώ πολύ λίγες πραγματικές γυναίκες βλέπω σήμερα. Οι περισσότερς κοιτάνε απλώς πως θα σε φέρουνε στα μέτρα τους με απίστευτα πολλή γκρίνια και χρησιμοποιώντας σχεδόν εκβιαστικά το σεξ πολλές φορές. Και όπως είπε και η αλκιμήδη, πόσες και πόσες βλέπουνε έναν άντρα και το θεωρούνε πρόκληση να τον φέρουνε στα μέτρα τους; Το οποίο σημαίνει οτι ο άλλος άλλαξε ολόκληρο το είναι του για αυτές και επειδή αισθανότανε ότι αισθανότανε γι'αυτές. Και μετά αυτός απλώς παύει να είναι ενδιαφέρον και πρόκληση για εσάς και εσείς συνεχίζεται την ζωή σας, απλά και όμορφα ψάχνοντας τον τέλειο άντρα όσο ο άλλος μαζεύει τα κομμάτια του. Γιατί να μη ξεχνάς οτι η γυναίκα μπορεί να αγαπήσει περισσότερς φορές απο έναν άντρα. Ο άντρας μια άντε δύο φορές να μπορέσει να νιώσει αυτήν την πραγματική αγάπη, αυτήν για την οποία θα κάνει ότι είναι δυνατόν για να την κρατήσει, στην ανάγκη ακόμα και να αλλάξει το ίδιο του το είναι.
Post a Comment
<< Home