ευγενη αερια...που λετε

Σημερα εβαλα πλυντηριο...εσβησα ολες τις μυρωδιες.Με επιτυχια...απο τα σεντονια κι απο τα μαξιλαρια.Κρατησα τις εικονες.
Και τη φωτια.Να δουμε πως θα σβησουν.Θα σβησουν...πρεπει.
Στο μεταξυ πειτε μου κατι...πώς μυριζει το ανθρωπινο δερμα;Ειδικα το αντρικο...ειδατε;Σας το'πα,αυτο το ξεχασα.
Επισης εκανα ολα αυτα που κανουν ολες οι γυναικες του πλανητη.Περιποιηθηκα το σωμα μου,τα κλασσικα δλδ.
Αποτριχωση,ενυδατικη κρεμα σωματος,αντιγηραντικη κρεμα προσωπου...α,και ματιων βεβαιως γιατι η ηλικα μιας γυναικας φαινεται ειτε απο τα ματια της ειτε απο τα χερια της.Εδω ο χρονος λυσσαει απο το κακο του,τα καταφερνω πολυ καλα στο να τον ξεγελαω.Πλησιαζω τα 40 και δειχνω 25..μαλιστα.Το 90% των ανθρωπων διαφορων ηλικιων που ρωτηθηκαν για την ηλικια μου εφτασαν το πολυ μεχρι τα 29.Οκ...ε,και;
Αλλο το φαινεσθαι κι αλλο το ειναι...
Εκανα λοιπον ολα οσα πρεπει να κανω για να διατηρω το περιτυλιγμα σε αριστη κατασταση.Γιατι;Για ποιον;Για μενα;Μπαααα,δε συγκινουμαι απο τετοια κολπα...Για σενα;Μπααα,αφου ουτε εσυ συγκινεισαι.Για τους υπολοιπους;Δε νοιαζονται..κι ο,τι κι αν κανω το περιτυλιγμα δε βελτιωνεται,οχι τοσο οσο να κεντρισει την περιεργεια καποιου ωστε να το ξετυλιξει και να δει το παραμεσα.Αυτο ηταν ετσι απο παντα,λιγο στραπατσαρισμενο κι οπωσδηποτε ματ,χωρις λαμψη,χωρις στολιδια και φωτακια,ουτε κορδελιτσες και μπλιμπλικια.
Κι υστερα μου λες οτι δε μετραει η εμφανιση,ειναι αλλα τα σημαντικα και φτανουμε στη λεξη κλειδι...ΧΗΜΕΙΑ.Μαλιστα..
ακομα χρωσταω τη Χημεια του πρωτου εξαμηνου κι ας ειμαι στο εβδομο.Ασε που παντα επαιρνα 8 με το ζορι 9 σ'αυτο το μαθημα.Μια φορα πηρα 19 κι αυτο μαλλον επειδη ημουν η μονη που πηγαινε στο μαθημα οποτε ολο και καποια εκτιμηση θα ετρεφε για το ατομο μου ο καθηγητης.
Χημεια λοιπον...κατσε να δεις τι ειναι τουτο...πρεπει να ειναι αυτη η σπιθα που αστραφτει στο βλεμμα...ο ηλεκτρισμος που σε κανει να ανατριχιαζεις οταν πλησιαζει αυτος,αυτο που σε κανει να αισθανεσαι τελεια μεσα στην αγκαλια του,αυτο που σε κανει να τον θελεις καθε λεπτο,αυτο που σε κανει να τον ακους με δεος οταν αναλυει το συστημα του προπονητη της ομαδας του και τα στατιστικα του στοιχηματος.
Καλα τα παω;Χμμμ..δεν εχω δει κανεναν να αντιδρα ετσι στη δικη μου Χημεια.Μαλλον εχω τη χημεια του ασβου που τρεπει σε ατακτη φυγη ολο το συμπαν.
Αγορασα και καινουργια ρουχα γιατι τα παλια λεγανε οτι αδυνατισα.Ουαου!Κι ομως,αδυνατισα..καλα,δεν ερεψα κιολας,απλα εχω κατεβει δυο νουμερα απο περσι.Επαναλαμβανω...ε,και;εχει σημασια αν ειμαι 53 ή 103 κιλα;Δεν το βλεπω,ουτε το ακουω...μονο εγω τη βλεπω τη διαφορα οταν μου πεφτει το παντελονι και το παταω.
Βεβαια το παντελονι μου δεν ειναι το μονο που παταω τωρα τελευταια.Παταω και την πεπονοφλουδα και το ηθικο μου επισης.
Λεω να συνεχισω το θεαρεστο εργο που αρχισα.Τωρα θα σφουγγαρισω...τα δακρυα μου,τις αναμνησεις μου,το παρελθον μου,τον ερωτα,οτι μπορεσω τελος παντων.Θα συνεχισω να χαιρομαι με τις χαρές των αλλων,να παντρευω τους φιλους μου,να βρισκομαι στις βαφτισεις των παιδιων τους,να καρφιτσωνω τα σταυρουδακια στο πετο των καλεσμενων ως η μοναδικη ανυπαντρη,να βλεπω τα παιδια τους να μεγαλωνουν,τους μαθητες μου να κανουν οικογενεια.
Ισως να καταφερω να ξεχασω και τα υπολοιπα...θα προσπαθησω παντως.
Μια χαρα με βρισκω...επιτελους.Αχρωμη,αοσμη και αγευστη,σαν τα ευγενη αερια ενα πραγμα...αντε με το καλο κι αορατη.
Αποψε ακουμε Portishead-Glory Box...ααα,και την ΑΜΝΗΣΙΑ-Τρυπες