μετακομιση...

Πολλες φορες αναρωτηθηκα γιατι κραταω βιβλια που μονο σε ενα απωτερο μελλον ειναι δυνατον να μου φανουν χρησιμα,τιτλους ασχετους προς αυτους στους οποιους συνηθως ανατρεχω,βιβλια που καποτε διαβασα και δεν προκειται να ξανανοιξω για πολλα χρονια.Ισως και ποτέ!
Συχνα ειναι πιο δυσκολο να ξεφορτωθεις ενα βιβλιο παρα να το αποκτησεις.Κολλανε πανω μας με ενα συμφωνητικο αναγκης και λησμονιας σαν να ηταν μαρτυρες καποιας στιγμης της ζωης μας που δε θα ξαναζησουμε.Οσο ομως βρισκονται εκει,τα θεωρουμε μερος του εαυτου μας.Εχω δει πολλους να γραφουν τη μερα,το μηνα και το χρονο της αναγνωσης.Δημιουργουν ενα αφανες ημερολογιο.
Κανείς δε θελει να χασει ενα βιβλιο.Προτιμαμε να χασουμε ενα δαχτυλιδι,μια ομπρελα παρα ενα βιβλιο που ποτέ δε θα ξαναδιαβασουμε,αλλα στον αποηχο του τιτλου του διατηρειται μια αλλοτινη και χαμενη ισως συγκινηση.

Ο αναγνωστης ειναι ταξιδιωτης σε ενα τοπιο ηδη διαμορφωμενο.Και απειρο.Εχει γραφτει και το δεντρο και η πετρα και ο ανεμος στο φυλλωμα και η νοσταλγια για το φυλλωμα αυτο και η αγαπη για οποιον καθησε στη σκια του.Και για μενα δεν υπαρχει μεγαλυτερη ευτυχια απο το να ζω για λιγες ωρες καθε μερα μια εποχη της ανθρωποτητας που διαφορετικα θα μου ηταν ξενη.Δε φτανει μια ολοκληρη ζωη για να τη ζησεις.
Δανειζομαι μια φραση απο τον Μπορχες : η βιβλιοθηκη ειναι μια πυλη στο χρονο.

Ερχεται ωστοσο η στιγμη που ο αριθμος των βιβλιων ειναι τοσο μεγαλος,ωστε παραβιαζεται ενα αορατο συνορο.Η αλλοτινη περηφανια γινεται αχθος αβασταχτο,αφου ο χωρος θα αποτελει παντα προβλημα.

Ολα αυτα τα λεει ο Καρλος Μαρια Ντομινγκεζ στο βιβλιο του Το Χαρτινο Σπιτι...δεν θα μπορουσα να περιγραψω καλυτερα το δραμα που εζησα.Πώς να τα αποχωριστεις;Πώς να τα μεταφερεις;Πού να τα πας;Κι ερχεται η ωρα του αποχωρισμου.Δε γινεται αλλιως,πρεπει να φυγουν...κι αυτα...κι εγω...χωρις βαριδια απο το παρελθον.Κι οπως ειπε κι ο καλυτερος μου φιλος σε στιγμες απιστευτης κακιας..."αν θες ν'αλλαξεις τη ζωη σου οπως ισχυριζεσαι,ξεφορτωσου και τις αναμνησεις σου.Μονο ετσι θ'αρχισεις απο την αρχη"
Παω ν' ανοιξω τις κουτες μου ;-)

MAXIMO PARK - Books from boxes