6.8.08

απ'ολα εχει ο μπαξες...

Τα συναισθηματα που κυριευουν,πληγωνουν και προκαλουν πονο σε αυτους που χανουν ξαφνικα αγαπημενα τους προσωπα

Αρνηση
Δυσπιστια
Συγχυση
Σοκ
Λυπη
Θυμος
Ταπεινωση
Απελπισια
Ενοχες
Φοβος,αγχος,αισθημα απωλειας ελεγχου

Επισης επηρεαζεται και η σωματικη υγεια με σωματικα συμπτωματα που περιλαμβανουν

Σφιξιμο στο λαιμο,στο στηθος
Δυσπνοια
Ταραχη
Αεικινησια,νευρικοτητα,ανησυχια
Δυσκολιες συγκεντρωσης και μνημης
Μουδιασματα
Ανορεξια
Πονος στο στομαχι
Προβληματα υπνου
Ευαισθησια στους δυνατους ηχους

ολα αυτα τα εχω,ολη μερα,καθε μερα...ολα αχρωμα,ανοστα,αοσμα,αγευστα...κι οι κλησεις για βοηθεια πεφτουν στο κενο...και τρωω τα μουτρα μου πανω σε εναν τοιχο που γραφει ενα τεραστιο ΟΧΙ.
Το διεπραξα το εγκλημα,ναι,το παραδεχομαι...υπηρχε ομως και ηθικος αυτουργος.
Μια λεξη εφτασε ν'ανοιξει το κουτι της Πανδωρας...μια λεξη φτανει για να το κλεισει και να το θαψει.Μια λεξη που ειναι δυσκολο να ειπωθει γιατι ολοι ειμαστε καλοι στα λογια αλλα ποσοι μπορουμε να αναλαβουμε το μεριδιο της ευθυνης που μας αναλογει;Ποσοι μπορουμε να ζητησουμε συγγνωμη για τις λεξεις που ειπαμε ή που δεν λεμε και οδηγησαν τους αλλους στο χειλος του γκρεμου;
Κανεις δεν τρελαθηκε απο μονος του στα καλα καθουμενα...κανεις δεν πηδηξε απο το μπαλκονι,δεν εκοψε τις φλεβες του,δεν καταπιε ενα βουνο χαπια γιατι δεν ειχε τιποτα καλυτερο να κανει ή επειδη ηθελε να τραβηξει την προσοχη οπως πολυ ευκολα λεγεται.
Ολοι με καποια τροπο ζητησαν βοηθεια,βοηθεια που τους την αρνηθηκαν με τον ενα ή τον αλλο τροπο.Και τις περισσοτερες φορες ειναι τοσο ευκολο ρε γαμωτο...μια αγκαλια κι ενα ναι αντι για το συνηθισμενο οχι αρκουν.Αυτο και το να θυμηθεις τι πραγματικα σημαινει για σενα ο ανθρωπος που ζητα βοηθεια...

Του Σωτηρα λεει το ημερολογιο σημερα...τραγικη ειρωνεια...

Υ.Γ:μου υποσχεθηκες οτι δε θα με αφησεις να χαθω μεσα στο μυαλο μου...?

1 Comments:

Anonymous Anonymous said...

Γειάσου λυπημένη και πολύυυ απογοητευμένη φίλη..μπαίνω πρώτη φορά εδώ μέσα..και ομολογώ ότι έμεινα άφωνη με αυτό που διάβασα στο κείμενό σου...μα εντελώς άφωνη...και έμεινα έτσι φίλη επειδή μου θύμισες τον εαυτό μου όπως ήμουν πρίν από 8 χρόνια όταν χώρισα με τον παιδικό μου έρωτα.. (δε ξέρω-και δε δίνεις και πολλές λεπτομέριες για το πώς κατέληξες σε αυτή τη κατάσταση)...αλλά αν είναι από έρωτα ή χωρισμό...αλλά έχεις δίκιο..απόλυτο θα λεγα..κι εγώ έτσι ήμουν ακριβώς όπως εσύ τότε...κι ακόμη δεν είμαι και εντελώς καλά..έχω ακόμη προβλήματα...όμως καλή μου θα σου πώ κάτι..και είν αυτό που έχω αποκομίσει εγώ όοοολα αυτά τα χρόνια και μέσα από όοοοοολα αυτά που έχω τραβήξει...ΔΕΝ αξίζει να πονάς για ΚΑΝΕΝΑΝ..και δεν αξίζει να χαλάς τη ζωή σου για κανέναν.. και για τίποτε..και ποτέ..όλοι μα όλοι όμως είναι εγωιστές,παρτάκηδες,ψωροπερήφανοι και δε χρωστάνε να κάνουν καλό σε κανέναν...και κοιτάνε μόνο τη πάρτη τους και το πώς θα κάνουν τη δουλίτσα τους και μόνο...και πως θα τη κάνουν μετά με ελαφρά..και να σε αφήσουν εσένα να πονάς και να υποφέρεις ίσως και για όλο το υπόλοιπο της ζωής σου....γι αυτό λοιπόν κοίτα τον εαυτό σου κι εσύ και άστους άλλους να 'γκαρίζουν'που λέω εγώ...κι εγώ έτσι ήμουν..αλλά ήρθε κάποια στιγμή που είπα-ε,άι στο διάλο (συγνώμη για τη λέξη αλλά)....που θα κάτσω εγώ να καταλήξω δεμένη στο κρεββάτι κάποιας ψυχιατρικής κλινικής!...να τρελλαθούν αυτοί! και να τους δέσουν αυτούς!'...και τώρα έχω βγάλει όοοολα αυτά τα άτομα που μου καναν κακό τότε από τη ζωή μου...και είμαι μιά χαρά πολύ απλά...αυτό...δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να το κάνεις!...μια κουβέντα είναι...θα δείς όλα θα πάνε καλά...είμαι σίγουρη ότι θα το ξεπεράσεις..και ότι όλα θα γίνουν όπως πρίν..και πολύ καλύτερα...σου έυχομαι τα καλύτερα..και να βγείς γρήγορα από αυτή τη δύσκολη και πιεστική κατάσταση που είσαι τώρα...όσο πιό ανώδυνα γίνεται...καλώς σε βρήκα,Αθανασία.

11:29 AM  

Post a Comment

<< Home