ενα χαμογελο;εστω και χαρτινο...

δεν ταιριαζει με τη διαθεση μου,ουτε με αυτα που νιωθω...θελω να μιλησω,να πω κι εγω την αποψη μου,οσα με βαραινουν ρε αδερφε,πριν εκραγω.ομως με αποφευγουν...δεν εχουν ορεξη για τη γκρινια μου,ουτε για την κλαψα μου κι ας το δικαιουμαι.

οποτε να...μια μαφαλντα χαμογελαστη...απο αντιδραση...κι ετσι για να δω καποιον να μου χαμογελαει...κι ας ειναι χαρτινος...αλλωστε...τιποτα πιο αληθινο απο τους χαρτινους ηρωες...οι αληθινοι,αυτοι που εχουν σαρκα και οστα ειναι μονο λογια...και σαπουνοφουσκες.

Υ.Γ:σκηνη ολα τα λεφτα απο το hellboy 2...τα δυο φρικια ο red κι ο ψαρομουρης ε'ι'μπ πινουν μπυρες και γινονται λιωμα ακουγοντας barry manilow,cant live without you,cant smile without you...παιδια,να ερθω κι εγω στην παρεα;φρικιο ειμαι κι εγω,τερας της φυσης που βοηθαει και το διωχνουν συνεχεια...θα φερω και μπυρες.