επιτελους...ηρθε...αγαπημενη θεραπευτικη βροχη...ξεπλενει...τον πονο,το μισος,αυτα που εζησες και που δε θελησες να ζησεις...εισαι ζωντανη,δεν καταφεραν να σε νικησουν...μονο για λιγο σ'εκαναν να τρεχεις να κρυφτεις.Τωρα ομως γυρισες για τα καλα...εισαι εξω,μεσα στο πληθος,μεσα σ'αγκαλιες που σε περιβαλλουν τρυφερα χωρις να θελουν να σε πνιξουν...τι φοβασαι κοριτσακι;
Φοβασαι ν'αγαπησεις ή μηπως φοβασαι το φοβο του ν'αγαπηθει ;