ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΟΥ ΕΡΩΤΑ

Αγαπητη/ε (συμπληρωνεται κατα βουληση)
Χτες ελαβα μια ειδοποιηση απο το δικηγορο σου με την οποια με καλουσε να απαριθμησω τα κοινα μας αποκτηματα με σκοπο να ξεκινησει η διαδικασια επιλυσης του γαμου μας.
Στη συνεχεια σου παραθετω την κατωθι λιστα την οποια μπορεις να υποβαλεις στο δικηγορο σου με σκοπο να τη μελετησετε απο κοινου πριν παρουσιαστουμε στο δικαστη.
Οπως παρατηρεις εχω χωρισει τη λιστα σε δυο μερη.Ενα με τα πραγματα του πενταετους γαμου μας τα οποια θα ηθελα να κρατησω και ενα ακομα με τα πραγματα που μπορεις να κρατησεις εσυ.Για καθε σχολιο ή αμφιβολια μπορεις να με καλεσεις στο τηλεφωνο του γραφειου(8.00-16.00) ή στο κινητο μου μεχρι τις 23.00.Θα χαρω να κοιταξουμε αυτη τη λιστα μαζι..
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΩ
-το τρεμουλο των χεριων μου οταν σε ειδα για πρωτη φορα στο γραφειο
-την ανοητη γκριματσα μου οταν κατεβηκες στο 2ο οροφο πριν προλαβω να σου μιλησω
-την κινηση του κεφαλιου σου οταν δεχτηκες την προταση μου να φαμε μαζι
-το αρωμα που αφησες στο μαξιλαρι μου την πρωτη νυχτα που κοιμηθηκαμε μαζι
-την υποσχεση οτι θα ειμαι ο/η μονος/η που θα φιλουσε το σημαδι που εχεις στο στηθος
-το σημαδι που αφησα στο λαιμο σου κι επρεπε να καλυψεις ωστε να μπορεσεις να πας για δουλεια
-τις σταγονες της βροχης που μουσκεψαν τα μαλλια σου στο ταξιδι του μελιτος που καναμε στο Λονδινο
-ολες τις ωρες που περασαμε φιλωντας,χα'ι'δευοντας ο ενας τον αλλο και ολα τα λεπτα που μιλουσαμε οι δυο μας(επισης κι ολες τις ωρες που απλα σε ονειρευομουν ή σε σκεφτομουν)
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΕΣΥ
-τις σιωπες
-εκεινα τα χλιαρα φιλια το κινητρο των οποιων ηταν η βαρεμαρα
-την πικρη γευση των προσβολων και της απορριψης
-το αγχος του να θελω να απλωσω το χερι μου για να σε αγκαλιασω στο κρεβατι τις νυχτες για να ανακαλυψω οτι η μερια σου ειναι αδεια
-τη ναυτια που ανεβαινε στο λαρυγγι μου καθε φορα που επιανα ενα αγνωστο αρωμα στα ρουχα σου
-τα ριγη που αισθανομουν καθε φορα που κλεινοσουν στο μπανιο για να μιλησεις στο τηλεφωνο μαζι του/της
-τα δακρυα που καταπια οταν ανακαλυψα εκεινη την παραξενη γρατζουνια στο σωμα σου
-Φιλιππος και Αλεξανδρα...τα ονοματα που θα διναμε στα παιδια που ποτε δεν θα αποκτησουμε.
Οσο για τα αντικειμενα που αποκτησαμε κατα τη διαρκεια του γαμου μας(σπιτι,αυτοκινητο,κ.τ.λ)μπορεις να τα κρατησεις ολα εσυ.Στο κατω κατω ειναι ΜΟΝΟ αντικειμενα.
Σου γραφω το τηλεφωνο του δικηγορου μου ετσι ωστε να επικοινωνησει μαζι του ο δικος σου ετσι ωστε να προετοιμασουν τα χαρτια του διαζυγιου και να παρουσιαστει η απο κοινου συμφωνια μας.
Με αγαπη...
7 Comments:
Eva,
Τα καλά τα κρατάμε.
Τα άσχημα όχι μόνο τα δίνουμε αλλά και τα ξεχνάμε.
Τα καλά τα μαζεύουμε στο μυαλό μας, τα τυλίγουμε με όμορφες κορδέλες, τα κλείνουμε ερμητικά σε ένα κουτί και το αφήνουμε να υπάρχει εκεί.
Και προχωράμε!
ετσι ειναι Ραλου μου,η μνημη ομως εχει πισωγυρισματα κι ειναι στιγμες που τα ομορφα γινονται θηλια.κι ανεβαινει ο κομπος στο λαιμο...και τοτε χρειαζεσαι μια αγκαλια...κι αντε να τη βρεις...
Ευα μου!! δεν ξερω αν αυτο εχει να κανει και με εσενα, αλλα μου φανηκε πολυ ωραιο και αληθινο! οποιος ανθρωπος θα μπορουσε να μεινει ασυγκινητος απο αυτο το γραμμα γεματο αγαπη και πικρα, εεεε ειναι πολυ βλακας και απανθρωπος!
Κατερινακι μου,δεν εχει ολοτελα να κανει με μενα μια κι εγω δεν ειχα να αντιμετωπισω ενα διαζυγιο.Εχει να κανει ομως με ολες τις μακροχρονιες σχεσεις που τελειωνουν καπως ετσι...αδοξα!
Δυστυχως βλακες υπαρχουν πολλοι,αυτη ειναι η μαστιγα της εποχης μας..η βλακεια,ολα τα υπολοιπα ειναι πταισματα...
Φανταστικό κείμενο καθαρά! Άσε, έχω πικρή πείρα! ;(
Μπαίνω πρώτη φορά στο blog σου και ειλικρινά με τράβηξε το κείμενο σου, σε σημείο να δακρύσω!!! Το έχω περάσει κατά κάποιο τρόπο όλο αυτό και νοιώθω απόλυτα κάθε τι που γράφεις...αλλά παρόλαυτά πάντα κρατάμε τα καλά...γιατί κάααααποια στιγμή...μετά από πολυ καιρό όταν ολες οι πληγες θα έχουν πια κλείσει τότε μόνο θα τα θυμηθείς με νοσταλγία και με ενα πικρό χαμόγελο στα χείλη...τίποτα παραπάνω....
να θυμάσαι ότι η ζωή ειναι πολύ μικρη και δεν έχουμε την πολυτέλεια να μοιρολατρούμε για τα περασμένα...
Για να φύγουν σημαίνει ότι δεν άξιζαν να μεινουν....
καλως μας ηρθες Julia.
Τωρα τελευταια ειμαι σε φαση"δεν θελω να θυμαμαι τιποτα"κι αυτο που πραγματικα επιθυμω ειναι να ξεχασω...τα παντα.Βλεπεις οι ομορφες αναμνησεις πονανε πιο πολυ...εχουν την αισθηση του Παραδεισου που ξεφυγε απο τα χερια σου...ισως ειναι νωρις,ισως παλι να ειναι πολυ αργα για μενα...θα δειξει...
Σ'ευχαριστω για την επισκεψη..
Post a Comment
<< Home