μικρες χαρες...

Μου εχουν λειψει καποια πραγματα...μικρα,καθημερινα και για τους περισσοτερους,ανουσια.
Μικρες πολυτελειες που καποτε επετρεπα στον εαυτο μου.Μικρες χαρες,μικροπραγματα που ομορφαινουν τη ζωη...ανουσια μεν,απαραιτητα δε...
Μου'χει λειψει λοιπον μια..επισκεψη σε κομμωτηριο.Οχι για ριζικη ανανεωση,μην τρελαθουμε.Ποτέ δεν αφηνω να μου κοψουν τα μαλλια και τα βαφω μονη μου (ειδες μαμα;τα καταφερα!)
Λιγο κοψιμο στις ακρες και τη φραντζα για να βλεπω,για να αποφευγω το τρακαρισμα με τις κολωνες και την πτωση στις λακκουβες των πεζοδρομιων και των εργων του Δημου (οχι του Βερυκιου,του αλλου,της Θεσσαλονικης)
Ενας καφες στην πλατεια,Ναυαρινου,κατα προτιμηση...ελληνικος μαλιστα,διπλος,με γαλα,κι ολιγη.
Ενα ποτο (ή και δυο)στο μπαρακι της γειτονιας μου (πεντε λεπτα απ'το σπιτι,το χειροτερο που μπορει να σου συμβει αν γινεις λιωμα ειναι να μη μπορεις να βρεις το κλειδι ή να επιχειρεις ν'ανοιξεις λαθος πορτα).Για ενα ποτο στο Dizzy δεν το συζητω,η απολυτη χλιδα.
Ψωνια στο σουπερ μαρκετ,ναι,μια χαρα διαβαζετε.Να ψωνισω τροφιμα για να μαγειρεψω με τα χερακια μου,κοστιζει λιγοτερο,ειναι πιο υγιεινο (κινδυνευω να παθω αβιταμινωση,αν δεν την εχω παθει ηδη,δυομισυ μηνες τωρα γυρο και σφολιατα κι αυτο οταν εχω λεφτα).Οπωσδηποτε ενα μεγαλο κουτι καφε γιατι εκοψα ΚΑΙ τον καφε,αφου τελειωσε.Και γαλα,φρεσκο(λεμε τωρα)που το αρχισα στα 18 για να το κοψω στα 40 λογω...ανωτερας βιας.
Σινεμα...η τελευταια ταινια που ειδα σε σινεμα ηταν ο Αρχοντας των Δαχτυλιδιων Νο 3
Η συνδεση στο ιντερνετ..να το ανοιγω οταν μου'ρχεται και να το κλεινω οταν το βαριεμαι...
Οι κυριακατικες εφημεριδες...να αγορασω δυο τρεις,να στοιβαξω τα διαφημιστικα,να τις ξεκοκαλισω με την ησυχια μου...
Περιοδικα χαζα,ανοητα,που μιλουν για καλλυντικα και κουρες ομορφιας...
Ο καναπες μου γιατι αλλο να σε παιρνει ο υπνος βλεποντας τηλεοραση στον καναπε κι αλλο στο στρωματακι θαλασσης...ασε που δυο αγκαλιαζονται καλυτερα στον καναπε...
Τα γεμιστα της μαμας μου-χτες τα ειχε φτιαξει κι ελεγε που ειναι το παιδακι μου να φαει που του αρεσουν τοσο.
Η θαλασσα,οχι απο ψηλα,ουτε απο μακρια...να αραξω στην παραλια,χωρις κοσμο φυσικα,και να χαζευω το κυμα...
Νερο απ'το ψυγειο-που ποτέ δεν επινα αλλα τωρα μου'χει λειψει
Μουσικη απο το cd player στη διαπασων...
Γλαστρες με φυτα στο μπαλκονι...
Μια ντουλαπα να κρεμασω τα ρουχα μου,ενα πλυντηριο για να πλυνω τα υπερδιπλα σεντονια μου,ενα ηλεκτρικο σιδερο για να σιδερωσω το πουκαμισο της δουλειας κι ενα κουζινακι για να μαγειρεψω το φαγητο που λεγαμε.
Φιλους δεν εχω,δοκιμαστηκαν κι αυτοι.Εγινε ενα γερο ξεκαθαρισμα και φανηκαν αυτοι που ηταν αληθινοι...τρεις ολοι κι ολοι,υπεραρκετοι γιατι ειναι αληθινοι.Η Ειρηνη κι η Νεφελη που δεν περναει μερα χωρις να στειλουν μηνυμα ή να τηλεφωνησουν...κι ο Σπυρος που δεν ξεχναει να ρωτησει και να μου βαλει homework στη μουσικη που αγαπαμε.
Δε βαριεστε...ματαιοτης,ματαιοτητων,τα παντα ματαιοτης...ο Τσαγανεας το ελεγε αυτο ή ο Νεζερ;Χρειαζονται φρεσκαρισμα οι γνωσεις μου στον ελληνικο κινηματογραφο.
Μα ειμαι σιγουρη...θα ξαναρθουν οι μικρες χαρες...για ολους μας...ελπιζω...ευχομαι.

ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ-ΜΙΚΡΕΣ ΧΑΡΕΣ