volver...

επεστρεψα...
πεταχτηκα στα νοτια να δω τη μαμα μου και κανα δυο φιλους.Τι ειδα;Τι βρηκα;
Καμμενη γη οπως καλα φανταζεστε.Δε συνηθιζεται το θεαμα αυτο με τιποτα...μαυρη γη,κορμοι πεσμενοι στο χωμα που σχηματιζουν υποτυπωδη κορμοπλεγματα να προσπαθουν να σωσουν ο,τι εχει απομεινει.
Η φυση εχει αρχισει να κανει τα δικα της οπου αυτο ειναι δυνατο,οπου η φωτια δεν εχει καψει ακομα και την πετρα.Ενα πρασινο χνουδακι στολισμενο με μικροσκοπικα λευκα κρινακια,αχνη ελπιδα που μεγαλωνει το μεγεθος της καταστροφης που βρισκεται ακριβως διπλα...οι ανθρωποι ξαναβρισκουν σιγα σιγα τους ρυθμους της καθημερινοτητας,μουδιασμενοι ακομα...μονο ο υπνος των παιδιων δεν ειναι τοσο ησυχος πια,οι φωτιες στοιχειωνουν τα ονειρα τους κι ειναι ψεμμα οτι τα παιδια ξεχνουν.
Η αγκαλια παραμενει ανοιχτη,ευτυχως...ειναι μεγαλη παρηγορια αυτο...υπαρχουν πορτες που ευτυχως δεν εκλεισαν.
Τα μακαρονια της μαμας νοστιμα οπως παντα,το γελιο και τα πειραγματα του Τολη και της Νατασας απολαυστικα,ο καφες σε καφετερια της Μεγαλοπολης θε'ι'κος,κοριτσικες συζητησεις που δεν καταληγουν σε κανενα συμπερασμα,η μερα κυλα γρηγορα,ο χρονος μετρα αντιστροφα και πρεπει να γυρισω...
...πού;Στο ενα και μοναδικο 8ωρο δουλειας ανα τη βδομαδα που εχω...στο κυνηγι για αλλη δουλεια που να δινει τα απαραιτητα,στην απορριψη λογω ηλικιας και υπερβολικων προσοντων,στην κοντρα αναμεσα στα πρεπει και τα θελω με σταθερο νικητη τα πρεπει και τις κοινωνικες συμβασεις που υπηρχαν πριν απο μενα και παιζουν σπουδαιοτερο ρολο στη ζωη απο εμενα.
Επεστρεψε η ταση μου να φευγω,να γυριζω,να ξαναφευγω...
Επεστρεψαν κι οι εφιαλτες,σταθερη αξια στο χρονο,πανε πακετο μαζι με την ανασφαλεια που θεριευει καθε φορα που ακουω οχι,επεστρεψαν και τα δακρυα στα ματια μου,οι πονοκεφαλοι,οι ζαλαδες,το τριξιμο των δοντιων μου...μαλιστα...σιγα μωρε,πώς κανεις ετσι;Υπαρχουν και πραγματικα δραματα γυρω μας,μεγαλυτερα απο αυτο που νομιζεις οτι ζεις...σκασε τωρα!Κι αυτο που πραγματικα σου χρειαζεται ειναι..

SLAP IN THE FACE-MONSTER MAGNET