28.5.08

παραληρημα Νο ποιος ξερει...

Δεν ξερω ποσες μερες εχω να φαω...ουτε ποσες νυχτες εχω να κοιμηθω...
Στο γραφειο ευτυχως ειμαι μονη,προς το παρον τουλαχιστον...αλλα υπαρχει παντα κι η τουαλετα στην οποια καποτε κρυβομασταν για να καπνισουμε με την ησυχια μας.Εγω τωρα θα κρυφτω για να κλαψω με την ησυχια μου και να φορεσω ξανα τη μασκα της χαρωπης υπαλληλου για να βγω εξω...κανεις δε σε πληρωνει για να κλαψουριζεις αλλωστε.
Στο ΙΚΕΑ τα ιδια,εκει μαλιστα αστειευομαι με τους πελατες και παιζω με τα παιδακια τους,τι ευχαριστη κι εξυπηρετικη ταμιας που ειμαι,ασε δε το γρηγορη!τοσο γρηγορη που μπλοκαρω τη μηχανη απο την ταχυτητα,ουτε τα μηχανηματα δεν μπορουν να με αντεξουν..μια και το λεμε,κι ο εκτυπωτης εδω διπλα μου,σερνεται τωρα τελευταια.
Κλαιω σε γωνιες του δρομου που δε με βλεπει κανεις...ααα ναι εχω και το δευτερο σπιτι που υποτιθεται θα στεγαζε τον ερωτα μου γιατι μονο μου ηταν τελικα και μου εμεινε αμανατι...εκει δεν κλαιω...εκει ουρλιαζω γιατι εκει ποναει περισσοτερο.Εκει τουλαχιστον δε χρειαζεται να κρυβομαι,απο ποιον να κρυφτω αλλωστε;απο τα ντουβαρια και τα διακοσμητικα που δεν του αρεσαν μολις τα πρωτοειδε;
Μονο απο τη μανα μου κρυβομαι που χτες μου πεταξε οτι αν με καμαρωνει για κατι ειναι για την ψυχραιμια και την αδιαφορια με την οποια αντιμετωπιζω το γεγονος...
ΝΟΜΙΖΕΙ οτι δε με ποναει...οπως νομιζε κι ολες τις προηγουμενες φορες...μονο να,ανησυχει που ξαγρυπνω τα βραδια.
Αλλο ενα Οσκαρ για τον ιδιο ρολο στη συλλογη μου..γεμιζει η κονσολα απο τα οσκαρ μου,να δω αν εχουμε προσφορα στο μαγαζι,θα χρειαστω καινουργια.
Καπνιζω ασταματητα,τωρα που βρηκα δουλεια το αντεχει η τσεπη μου...
ξερω,θα περασει,ετσι μου ειπε η βασω χτες...ποναει αλλα θα περασει..
θα περασει βασουλα μου αλλα θ'αφησει αλλη μια χαρακια στην ηδη βαθια χαρακωμενη ψυχη μου...σαν τον Φρανκεσταιν εχει καταντησει...σαν τοιχος φυλακης γεματος χαρακιες..αλλο ενα απο τα ατου μου,μου προσθετουν γοητεια οι πληγες...
Αλλο ενα μαθημα λοιπον..ΜΗΝ εμπιστευεσαι ΚΑΝΕΝΑΝ.ΔΕΝ υπαρχει ανθρωπος που να τηρει τα λογια και τις υποσχεσεις του και ΚΥΡΙΩΣ να ΕΝΝΟΕΙ αυτα που λεει.Παντου εχθροι,παντου συνομωσιες,παντου υπαρχει ενα μαχαιρι που περιμενει να πεσει η πλατη σου κατα λαθος πανω του...
ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΥΔΡΟΧΟΟΥΣ ΗΛΙΘΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!Δυο φορες και δε σου εγινε μαθημα...
Μια απο αυτες τις μερες θα βρω το κουραγιο να τελειωσω...με μενα...αλλα ναχω καπου να κρυφτω..δε θελω να με σωσουν αυτη τη φορα...

4 Comments:

Blogger Unknown said...

καλημερα Ευα... τι να πω....υπομονη και κουραγιο.

10:29 AM  
Blogger Elias said...

Εύα, υπάρχουν και χειρότερα.
Θα μπορούσες να ήσουν π.χ. θύμα του τυφώνα "Ναργκίς" ή εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας.
Πάλι καλά, να λες.

9:45 PM  
Blogger xaos said...

Γειά σου Εύα,τι κάνεις?Το περασμένο Σάββατο ήμουν στο ΙΚΕΑ της Θεσ/νίκης, που να ξέρω να σε βρω .Τι μαυρίλες είναι αυτές που έχεις?Ποιος σε πείραξε?Και μην ξανακούσω για Υδροχόους,είμαστε ψυχούλες βρε!Πολύ μου άρεσε το καρδιτσιώτικο λεξικό.Τι να σ πω ,ούλα τα ξερς!!

12:38 PM  
Blogger witchofdaffodils said...

Τι πάει να πει να σε σώσουν εύα?
Κανείς δε σώζει κανένα. Δεν είναι όλοι υποκριτές, όχι.
Πολλές φορές πιστευουμε αυτά που θέλουμε να πιστέψουμε.
Καλό κουράγιο and fuck 'em all. Save Eva..

1:29 PM  

Post a Comment

<< Home