κανονικα...
επιτελους αρχισε να νυχτωνει νωρις γιατι αυτο το...λυκοφως των 10 παρα τεταρτο μου την εσπαγε αφανταστα...να σχολας στις 10 το βραδυ,κομματια,να μην μπορεις να παρεις τα ποδια σου,να μην εχεις διαθεση για αλλα ψευτικα χαμογελα και να μη μπορεις να κλεισεις ματι...ελεος με αυτο το καλοκαιρι πια...πρεπει να υπαρχει κι αλλος τροπος να εξιλεωθω για τις αμαρτιες μου,δε μπορει!
Μου'χουν λειψει οι μαθητες μου κι η επαφη με τα παιδια...ο δικος τους τροπος σκεψης κι η δικη τους ματιά στα πραγματα.Οι αποριες τους,οι αταξιες τους,η ελλειψη συνεργασιας τους,ο τσαμπουκας τους,η ευθυτητα τους,η λογικη τους...δεν ειμαι εγω για clean cut καταστασεις,ωραρια,ΙΚΑ,κρατησεις,χτυπα καρτα,φορα στολη (μπλιαχ,αφηνει τραυμα αγιατρευτο η ποδιά τελικα),ναι κυρια προισταμενη,κανε μου πολεμο,σπασε μου τα νευρα,ριξε μου κι αλλο το ηθικο,ειμαι αχρηστη το ξερω,επιβεβαιωσε μου το ΚΙ ΕΣΥ γιατι παραλιγο να σηκωσω κεφαλι και να πιστεψω οτι ειμαι καλη σε κατι...
Χρειαζομαι αποδοχη,αναγνωριση,καλα λογια...οπως ολοι...μονο που εγω ειμαι κακομαθημενη απο τους μαθητες μου και τους γονεις τους που τα προηγουμενα χρονια με ανταμειβαν καθημερινα.Λιγα τα λεφτα που εβγαζα,ψιχουλα...γλύκα η αγκαλια κι η λαχταρα με την οποια με περιμεναν...δε θα κουραστω να σας το λεω...ενας καλος λογος,μια γλυκια κουβεντα κανουν τη διαφορά...ΜΗΝ την τσιγκουνευεστε.
Μου'λειπε και το σινεμα αλλα χτες πηγα...θερινο σινεμα,παραλια Λευκου Πυργου,εκλειψη αυγουστιατικης σεληνης και Σκοτεινος Ιπποτης...ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ.
Μου λειπουν επισης και οι χαζομαρες του Σαββατου...καφεδακι με τα κοριτσια,βολτα στην αδεια πολη(για το κεντρο μιλαω),να μην εχεις αγχος για την ωρα και το πρωινο ξυπνημα ουτε για την ωρα που πρεπει να χτυπησεις καρτα και κυριως να ΕΧΕΙΣ ορεξη να βγεις μπαροτσαρκα και να σε κρατανε τα ποδια σου γιατι το μεν πνευμα προθυμο η δε σαρξ ασθενης μετα τις ουρες των αγανακτισμενων που παρελαυνουν απο το ταμειο σου και σου τη λενε για τα παντα...
Ειναι γεγονος,δεν ειμαι εγω για αυτα...δε μου ταιριαζει η κανονικη ζωη των κανονικων ανθρωπων γιατι απλα δεν ειμαι ΚΑΝΟΝΙΚΗ.
Δε διαβαζω κανονικα βιβλια,μονο τρομο,φαντασια,παραμυθια...δε μου λεει τιποτα η ΚΑΝΟΝΙΚΗ λογοτεχνια.
ΔΕΝ ακουω κανονικη μουσικη...ΠΡΕΠΕΙ να με στελνει κι αυτο μονο με το χεβι μου συμβαινει...και με τα τανγκο...ή του υψους ή του βαθους δλδ.
ΔΕΝ αγαπαω ΚΑΝΟΝΙΚΑ...πεφτω στα πατωματα,χτυπιεμαι,πεταω στα συννεφα με μια καλημερα,συντριβομαι με ενα οχι...
ΔΕ βλεπω κανονικες ταινιες...Αλμοδοβαρ και Μπατμαν,ανθυγιεινο κοκτειλ ομολογω...
ΛΑΤΡΕΥΩ τα παιδια...των ΑΛΛΩΝ.Δεν ξερω τι θα εκανα με τα δικα μου αν ειχα...
Ειπαμε...δεν ειμαι κανονικη...τουλαχιστον ομως δεν κοροιδευω κανεναν...κυριως ομως δεν κοροιδευω τον εαυτο μου...
ΤΡΥΠΕΣ-ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
Μου'χουν λειψει οι μαθητες μου κι η επαφη με τα παιδια...ο δικος τους τροπος σκεψης κι η δικη τους ματιά στα πραγματα.Οι αποριες τους,οι αταξιες τους,η ελλειψη συνεργασιας τους,ο τσαμπουκας τους,η ευθυτητα τους,η λογικη τους...δεν ειμαι εγω για clean cut καταστασεις,ωραρια,ΙΚΑ,κρατησεις,χτυπα καρτα,φορα στολη (μπλιαχ,αφηνει τραυμα αγιατρευτο η ποδιά τελικα),ναι κυρια προισταμενη,κανε μου πολεμο,σπασε μου τα νευρα,ριξε μου κι αλλο το ηθικο,ειμαι αχρηστη το ξερω,επιβεβαιωσε μου το ΚΙ ΕΣΥ γιατι παραλιγο να σηκωσω κεφαλι και να πιστεψω οτι ειμαι καλη σε κατι...
Χρειαζομαι αποδοχη,αναγνωριση,καλα λογια...οπως ολοι...μονο που εγω ειμαι κακομαθημενη απο τους μαθητες μου και τους γονεις τους που τα προηγουμενα χρονια με ανταμειβαν καθημερινα.Λιγα τα λεφτα που εβγαζα,ψιχουλα...γλύκα η αγκαλια κι η λαχταρα με την οποια με περιμεναν...δε θα κουραστω να σας το λεω...ενας καλος λογος,μια γλυκια κουβεντα κανουν τη διαφορά...ΜΗΝ την τσιγκουνευεστε.
Μου'λειπε και το σινεμα αλλα χτες πηγα...θερινο σινεμα,παραλια Λευκου Πυργου,εκλειψη αυγουστιατικης σεληνης και Σκοτεινος Ιπποτης...ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ.
Μου λειπουν επισης και οι χαζομαρες του Σαββατου...καφεδακι με τα κοριτσια,βολτα στην αδεια πολη(για το κεντρο μιλαω),να μην εχεις αγχος για την ωρα και το πρωινο ξυπνημα ουτε για την ωρα που πρεπει να χτυπησεις καρτα και κυριως να ΕΧΕΙΣ ορεξη να βγεις μπαροτσαρκα και να σε κρατανε τα ποδια σου γιατι το μεν πνευμα προθυμο η δε σαρξ ασθενης μετα τις ουρες των αγανακτισμενων που παρελαυνουν απο το ταμειο σου και σου τη λενε για τα παντα...
Ειναι γεγονος,δεν ειμαι εγω για αυτα...δε μου ταιριαζει η κανονικη ζωη των κανονικων ανθρωπων γιατι απλα δεν ειμαι ΚΑΝΟΝΙΚΗ.
Δε διαβαζω κανονικα βιβλια,μονο τρομο,φαντασια,παραμυθια...δε μου λεει τιποτα η ΚΑΝΟΝΙΚΗ λογοτεχνια.
ΔΕΝ ακουω κανονικη μουσικη...ΠΡΕΠΕΙ να με στελνει κι αυτο μονο με το χεβι μου συμβαινει...και με τα τανγκο...ή του υψους ή του βαθους δλδ.
ΔΕΝ αγαπαω ΚΑΝΟΝΙΚΑ...πεφτω στα πατωματα,χτυπιεμαι,πεταω στα συννεφα με μια καλημερα,συντριβομαι με ενα οχι...
ΔΕ βλεπω κανονικες ταινιες...Αλμοδοβαρ και Μπατμαν,ανθυγιεινο κοκτειλ ομολογω...
ΛΑΤΡΕΥΩ τα παιδια...των ΑΛΛΩΝ.Δεν ξερω τι θα εκανα με τα δικα μου αν ειχα...
Ειπαμε...δεν ειμαι κανονικη...τουλαχιστον ομως δεν κοροιδευω κανεναν...κυριως ομως δεν κοροιδευω τον εαυτο μου...
ΤΡΥΠΕΣ-ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
0 Comments:
Post a Comment
<< Home